مدتی بود که این همه بلاهت خبری به چشم ندیده بودم. لیوان چای دستم بود و به اصرار دوستان می خواستم صحنه پرتاب لنگ کفش خبرنگار عراقی به بوش را ببینم که دیدم. کار مودبانه ای نبود اما اخبار آنچه در عراق اتفاق افتاده یک سالی هست که روی اعصابم هست و می توانستم هزار جور کار این خبرنگار را توجیه کنم اما نحوه پوشش این خبر در ایران مثل هر چیز دیگر حال آدم را به هم می زند. اینکه خبرنگاری لنگ کفش دستش بگیرد و میدان تجریش را گزک کند تا سناریویی مشابه بچیند. آخر کدام عقل سلیمی به مدیر این برنامه اجازه داده تا با این سوژه خبری این همه بلاهت وار برخورد کند.