...........
اين بيکرانه
زنداني چندان عظيم بود
که روح
از شرم ِ ناتواني
در اشک
پنهان ميشد
+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم مهر ۱۳۸۸ ساعت 11:58 توسط آمنه شیرافکن
|
پنجره ای از آن خود
روزانه ای از زندگی در ایران
آدمی خودش را در میان دست نوشته های مکتوبش سانسور می کند. گویی عادت کرده ایم به سرکوب مداوم خواسته ها و تمایلاتمان.نوشتن گویی در این میان تنها دریچه ای است که میتوان خود بودگی را تقویت کرد.
آن کس که دیگر خانه ای ندارد در نوشتن خانه می کند.
( تئودور آدرنو )
نوشتههای پیشین
- آذر ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- اردیبهشت ۱۳۸۹
- فروردین ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- بهمن ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۸
- آذر ۱۳۸۸
- مهر ۱۳۸۸
- شهریور ۱۳۸۸
- مرداد ۱۳۸۸
- خرداد ۱۳۸۸
- اردیبهشت ۱۳۸۸
- اسفند ۱۳۸۷
- بهمن ۱۳۸۷
- دی ۱۳۸۷
- آذر ۱۳۸۷
- آبان ۱۳۸۷
- مهر ۱۳۸۷
- شهریور ۱۳۸۷
- مرداد ۱۳۸۷
- تیر ۱۳۸۷
- خرداد ۱۳۸۷
- اردیبهشت ۱۳۸۷
- فروردین ۱۳۸۷
- اسفند ۱۳۸۶
- بهمن ۱۳۸۶
- دی ۱۳۸۶
- آذر ۱۳۸۶
- آبان ۱۳۸۶
- آرشيو
پیوندها
- نگینشیرآقایی
- تورش
- مهساجزيني
- فريده غايب
- مریم شبانی
- فاطمه ظریف جلالی
- مریم رضایی
- ترانه بنييعقوب
- ايمان پاكنهاد
- مصطفاخلجي
- كاوه مظفري
- حمیدابراهیم زاده
- سجاد نوروزي
- نفيسهزارعكهن
- رسولنمازی
- پژمان موسوي
- علی ناظمزاده
- آيدين مسنن
- مسعود رحمتي
- مجيد اعزازي
- فريد مدرسي
- محبوب حسينزاده
- مسيح علينژاد
- منصور بوستاني
- شهروند امروز
- فاطمه علي اصغر
- محمود مقدسي
- مرضيه كوهستاني
- نسرين افضلي
- اعظم ويسمه
- فاطمه مقدسي
- الينه
- بهنام پاكزاد
- حميد جعفري
- مليحه حسيني
- زهرا مداح
- بابك حيدري