دریغ
در وجود هر کس رازی بزرگ نهان است
طرح افکندن این راز ، پاداش بزرگ تلاشی پر حاصل است
در این اندیشهام که راز پایداری تو
در آن لبخند اثیری ،آمیخته با دردت در پیرامون توست
همه چیز به رنگ سپیدهدم است
لبخندت را از من دریغ مکن
+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم مهر ۱۳۸۷ ساعت 13:52 توسط آمنه شیرافکن
آدمی خودش را در میان دست نوشته های مکتوبش سانسور می کند. گویی عادت کرده ایم به سرکوب مداوم خواسته ها و تمایلاتمان.