پنجره ای از آن خود

وقتي كه كتاب‌هايي درباره اسكولاستيك مي‌خواندم هيچ وقت به ذهنم هم خطور نمي‌كردد كه ورژن ايراني چنين دگماتيسمي جلوي چشمم مرور شود.
اينكه براي تو هيچ عرصه‌اي به عنوان عرصه خصوصي است تعريف نشود بلاي دامنگيري شده براي اجتماعي كه هنوز دو قدم نرفته به سمت مدرنيته دارد تك‌دو به عقب باز مي‌گردد.
سرك كشيدن در اتومبيل، آتليه ؛ مهماني، چهره زن مسلمان و  .... همه نشانه هايي از مواجه ساختار حكومت ما با فرديت آدم ها است. نتيجه اش هم بي برو برگرد توليد آدمهايي خواهد شد كه گيج اند ميان اينكه چه باشند و جه هستند.
وقتي كه ،رييس پليس نظارت بر اماكن عمومي با اشاره به عكسي كه از مامور پليس در حال ورق زدن آلبوم عكسهاي خصوصي افراد در يك آتليه تحت بازرسي، مي گويد:«نفس گذاشتن آلبوم خصوصي افراد، روي ميز غلط است و نيروي انتظامي بر اساس وظايف ذاتي و قانوني خود كه حفظ حيثيت و حريم خصوصي مردم است.»
 خب آدم واقعا هنگ مي كند. آقاي مامور پليس اتفاقا يك هو محرم عكس هاي خانوادگي مي شوند و ...
البته سايت ها را كه ببيني  از اين دست سوتي ها زياد دارند  رفقا . اخرش هم با قلدري و پررويي مي ايستند و عمل نادرستشان را وظيفه ذاتي و قانوني خود مي دانند.