پنجره ای از آن خود

تا حالا شده مدام بخواهيد كاري بكنيد . مدام به خودتان يادآوري كنيد. برنامه هايتان را بر آن منوال بچينيد و وقتي عمل مورد نظر انجام شد . توي ذوقتان بخورد كه اين  يعني چه؟

اين از مدل آرمانگرايي و ايده ال نگاه كردن ما آدمها ناشي مي شود. آنقدر ابر روي سرمان جمع مي شود كه وقتي ابرها شكل واقعي پيدا مي كنند تازه ابتداي پوچي است. اين نوعي فلسفه مزخرف است در زندگي برخی از ما . نمي دانم از چه روي اين روزها مبتلا شده ام به آن.