• سه شنبه دوازدهم اردیبهشت 1385 , 15:43
سياست هاي پوپوليستي را نمي توان پيش بيني كرد . پوپوليست ذاتا دردسرساز است . به شدت سطحي برخورد مي كند. شعار دادن يا به قول ارتباطاتي هاي خودمان همین فعالیت های پروپاگاندایی خيلي هم عجيب و غريب نيست در دنياي سياست اين روزها.
طبيعي است كه بايد علاوه بر خوش تيپ بودن براي رسيدن به قدرت خوب پول خرج كني و شعارهاي قلبمبه سلمبه سردهي .اما سطح شعار دادن در فضاي پوپوليستي به يك شوخي بي مزه تبديل مي شود كه عامه مردم را نيز گاهي به خنده مي اندازد آن هم از نوع تلخ.
اين روزها گويي مد شده است كه همه با اين نردبان روز دنيا بالا بيايند .
پوپوليسم را داریوش آشوری چنين توصيف مىكند: بزرگداشت مفهوم مردم تا حد مفهومى مقدس و باور به اين كه هدفهاى سياسى را بايد به خواست و نيروى مردم، جدا از حزبها و نهادهاى موجود پيش برد.
اما حالا ما اين چهارچوب زمخت دموكراسي را مثل آلاچيقي در جهان ترسيم كرده ايم چه مي توان انتظار داشت كه خواست مردم جدا از حزب و نهاد پيش رود.
اين ها همه بماند جنس حركت هاي پوپوليستي با وحشت همراه است . وحشت از آن رو كه نمي توان هيچگونه پيش بیني و برنامه ريزي در اين باره داشت . حتي اگر به طور قطع دانست كه برنامه هاي اقتصادي برخي پوپوليست هاي جهان همين فردا شكست مي خورد باز هم نمي توان لحظه اي در آرامش بود. نفس این جریان ایجاد اضطراب است در افراد به خصوص آنها که در حوزه فعالیت هاشان لازم است تا ساعاتی پیرامون برخی شعارها و گفته ها بیندیشند.
نفت سر سفره ها نخواهد آمد اين را الهام امروز گفت. خب انتظاري هم نبود. وزن اين شعار خيلي سنگين بود .از جنس همان شعار هايي كه بوي پوپوليست مي دهد و از جنس ايجاد ترس است و وحشت.
همه اين ها را كه كنار هم مي چينم ديدگاه فرید زکریا را مي پسندم در آینده آزادی و اينكه او هم از كنار هم گذاشتن اين اتفاق هاي تازه در دنيا كه همه اش مي رود كه در يك وزن قرار گيرد به هراس افتاده بود . هراس از اينكه آزادي چه مي شود و به كجا مي رود .
/ نوشته شده توسط : آمنه شیرافکن / سه شنبه دوازدهم اردیبهشت 1385 , 15:43 /
| تبليغات | X |
