بگذريم از اينكه آقايان يزدي ابتدا به حضور عناصر كمپين در سمينار و بعد هم به حضور زنان بدحجاب در نشست بند كردند. اما در مجموع به قول منصوره اتحاديه برگزاري اين نشست يعني يك پيروزي.
مقالهها گاهي به منبر استادان تاريخ تبدل مي شد و در برخي پنل ها هم خوشفكراني بودند كه زوايه را متفاوت بگيرند و بازخوانيشان از تاريخ سراسر مردانه اسلام، گونه ديگري باشد.
مهدي سفالي بر اساس مدل بلومر به بررسي جامعه شناختي و معرفت شناسي تاريخ حضور زنان در سال ها 344 تا 628 ه ق پرداخت. اينكه در مدل كنش متقابل نمادين آن دوره حضور زنان موضوعيتي نداشته و زن بيش از آنكه به عنوان عيني براي خود حاضر باشد عيني براي مرد تعريف مي شده.
خانم دكتر زاوياني عزيز هم در جهت مدح و اثبات كاركردهاي ازدواج موقت در ايران و در بين مسلمانان مقاله اي ايراد كردند كه با نقد صريح منصوره اتحاديه نسبت به علمي بودن يا نبودن نقدش اندكي دلم آرام شد.
در مجموع اگر كتاب مقالات چاپ شد . چهار پنج مقاله خوب بين مقاله ها هست كه خواندنش را به همه دوستان توصيه مي كنم.
• پي نوشت: سفر با دكتر ناهيد توسلي ، منصوره اتحاديه، خديجه مقدم، نرگس جودكي و گروه زنان كار آفرين به رهبري فيروزه صابر بهترين بخش سفر بود .
* قضيه مثل دبيرستان بود. اين بار هم بايد دست به مقنعه كه نه دست به شال بودي تا يك وقت در رده بدحجابان قرار نگيري . ۹۹ درصد خانم ها با مقنعه و چادر سياه و قهوه اي در سمينار شركت كردند. به واقع دوز سنت در يزد را باور كردم.
/ نوشته شده توسط : آمنه شیرافکن / پنجشنبه یکم آذر 1386 , 14:12 /