يك تعدادي از رسانه هاي ما حكومتي اند يك تعدادي هم در ساخت حكومت جرات نمي كنند اخبار رانعكاس دهند آنگونه كه مي خواهند . پس با اين وجود بايد تنها دلمان خوش باشد به همين وبلاگ ها كه شده تنها مجراي گفتمان.
از صبح كه داشتم متن منتشر شده خبرگزاري ها و روزنامه ها را مرور مي كردم هاج و واج نميدانستم در اين ميان چه بايد كرد. از خبر "بازتاب" گرفته و متن مزخرفش تا اخبار محافظه كارانه ایسنا و مهر و در مراتب بعدي البته ایلنا .
دانشگاه كه ارتباطات كه مي خوانديم در بخش وابستگي مطبوعات در كشورهاي غربي، ظهور عصر تبلیغات و ورود به بازار سرمايه داري و تلاش براي جذب آگهي شد توجیه نا كارآمدي جرايد غرب. بماند كه در آنجا با تمام اين تفاسير يك گزينه هست كه تا حدودي رعايت مي شود و آن نيز آزادي بيان است.
اينجا اما اگرچه همان مباحث برقرار است و تحريريه به هرحال بر اساس ميزان ناني كه اهل تبليغات و اسپانسرهاشان مي دهند تحت تاثير آرا اين گروه اند اما در نهايت اين حكومت است كه بايد ها و نبايد ها را به شکلی دلخواه مشخص می کند. آزادي بيان و توجه به مطبوعات آزاد هم پيشكشمان كه خيلي هم انتظاري نيست.
حدود 50 تا 60 نفر خانم آمدند جلو صحن مجلس شورا بست نشستند كه حجاب خانم ها چنين است و چنان و يك هفته بعد گشت ارشاد شهري به پا شد و بگير و ببند خانم ها. بيش از 500 نفر خانم آمدند به ميدان هفت تير تا خبر هاي پوششي يك پاراگرافي جانبدارانه نصيبشان شود فرداي ماجرا.
تجمع فاقد مجوز ، دعوت برخی کانالهای ماهواره ای ضدانقلاب و سایت های اینترنتی ، دعوت بیوه شاه سابق كليد واژه هاي افتضاح ارتباطي بود كه در رسانه هاي امروز ما نصيب جنبش زنان شد.
خبر روزنا هم كه نيمي از تحريريه اش وسط ميدان هفت تير بود هم البته باز خیلی محافظه کارانه نبود دست کم در مقایسه با ایسنا.
کاستلز كه آمد به ايران كلي خوشحال شد از فضاي "وبي" كه حاكم بر جامعه است و به ويژه از وبلاگ نويسي و مهم تر از آن اختصاص نيمي از وبلاگ ها به زنان.
پنجره هايي مجازي براي ايجاد يك گفتمان تازه. براي تغيير در فضاي زبان شناختي ناشي از سيطره عقل مذكر.
/ نوشته شده توسط : آمنه شیرافکن / سه شنبه بیست و سوم خرداد 1385 , 16:17 /