هنگامی که از خود سخن به ميان میآوريم، ديگر ارزيابی چندان درستی از خود نداريم. تجربههای کنونی ما هيچ اهل پرچانگی نيستند. اگر بخواهند نيز باز از خود سخن نمیتوانند گفت، زيرا واژه کم میآورند. دربارهی چيزی واژهی کافی داريم که آن را ديگر از سر گذرانده باشيم. گفتاری نيست که ذرهای خوارشماری در آن نباشد. زبان را گويی برای چيزهای ميانه، نيمهکاره، و بازگفتنی ساختهاند و بس.گوينده همين که زبان باز کرد خود را عامی کرده است. — اندرزی برای کر و لالان و ديگر فيلسوفان.
فريدريش نيچه
/ نوشته شده توسط : آمنه شیرافکن / دوشنبه سوم اردیبهشت 1386 , 9:8 /