• دوشنبه بیستم فروردین 1386 , 10:14
شوراي شهر از جمله نهادهايي است كه در نظام سياسي كشورها، مكاني براي تمرين ساده رفتارهاي مدني و مشاركت سياسي _ اجتماعي به شمار آيد. در ايران بر سياق هميشه شورا كاركردهاي ويژه خود را دارد. خوابگاه پيرمردان است و سالن كركري خواني دوستان حامي قاليباف و احمدي نژاد. به اين صف متحد سياسي از اين پس اضافه بفرماييد اصلاح طلبان تازه از راه رسيده را.
شايد بحران صف آرايي طيف هاي مختلف سياسي كشور را در نماي كوچكي بتوان از فرداي تشكيل نخستين جلسه شوراي سوم حس كرد. بحراني كه اين بار بيش از گذشته خود را در طيف راست سنتي نشان ميدهد، در نخستين اقدام مشترك براي انتخاب شهردار آينده.
نكته قابل تامل ديگر در فعاليت اين دور از شوراي شهر محدوديت هايي است كه اين روزها گريبانگير نهاد شورا شده است. اصلاح بخش هايي از قانون شوراها در مجلس شوراي اسلامي راه را براي هرگونه جولان اين نهاد بسته است. آقايان گويا فراموش كرده اند كه از كدام پل ْآمده اند كه اينگونه انفجار پل هاي پشت سرشان را نشانه گرفته اند. كار به جايي رسيده كه "مهدي چمران"، محافظه كار هم ديگر نمي تواند موزيانه پرسش هاي خبرنگاران را بي پاسخ بگذارد و اين روزها اساسي در پي افشاگري است.
دولت احمدي نژاد بيچاره اين روزها مغضوب همگان است. سياست هاي عوام فريبانه دارد حاميان پيشين وي را هم دلواپس آب و هواي سياسي آينده مي كند. همگان به سهم خواهي سياسي آمده اند ، جايي كه سهام سياسي پيش فروش مي شود.
/ نوشته شده توسط : آمنه شیرافکن / دوشنبه بیستم فروردین 1386 , 10:14 /
| تبليغات | X |
