آرش نراقي ديروز مطلبي نوشته بود درباه تاخت زدن آزادي و نان . به اين پرداخته بود كه آيا مي شود براي تامين امنيت بشري كه جزو ابتدايي ترين اصول حقوق بشر به شمار مي آيد برخي اوقات از آزادي گذشت. و اينكه ايا نان و امنيت بر آزدي مقدم است يا نه؟ و كلي آسمان ريسمان به هم بافته بود تا اثبات كند كه مي شود.
خيلي با متن مقاله نراقي موافق نبودم . اينكه بايد تامين حق امنيت ادمها را بر حق ازادي آنها مقدم دانست، چرا كه به گفته او حقوق اساسي پيش شرط تحقق ساير حقوق انساني است.
اما امروز كه دوباره مطلب را خواندم يك نكته اصلي دستگيرم شد و آن اينكه مقاله نراقي شرح اين روزهاي ماست. تبين اينكه امنيت تا چه حد در خور اهميت خواهد بود . اينكه در چند قدمي يك اقدام نامعقولانه به نامعقولي تمام شتاب گرفته ايم. اينكه همه مان مثل كبك سرمان را كرده يم زير خروارها برف نيامده از آسمان لم يزرع ايران.
مقاله را حتما بخوانيد و خودتان قضاوت كنيد عجب روز نوشتي است بر وضعيت اين روزهاي كلافه كننده ما. يكي بايد نان و امنيت را با ازادي تاخت بزند. يكي كه دارد همه چيز ، از هويت و ميراث گرفته تا فرهنگ و سياست را با حماقت يكتايش تاخت مي زند.
/ نوشته شده توسط : آمنه شیرافکن / دوشنبه دوم بهمن 1385 , 8:50 /