همه خیابان های منتهی به انقلاب پر بود از لباس شخصی. نه یکیُ نه دوتا بلکه چند فروند ... از همه با مزه تر این بود که وقتی از میدان انقلاب به سمت هفت تیر اومدم لباس شخصی های مسجدی به لباس شخصی های خوش تریب تبدیل می شدند. سر خیابان ویلا یه پسره ایستاده بودُ باتوم به دست و کفش آل استار به پا داشت. کلا ۶۷ دقیقه طول کشید تا حجت بر من تمام شود. تمام شد. به راحتی. باید رفت. هرچه زودتر بهتر.
/ نوشته شده توسط : آمنه شیرافکن / شنبه سی ام خرداد 1388 , 17:34 /

