محتشمي پور در پاگرد ساختمان بيمه كه البته هر ماه خبرنگاران قرار بود آنجا جمع بشوند ، خفتم كرد.( البته این گردهمایی های ماهانه نزدیک به برخی موعد ها پر رنگ تر می شه) .برنامت براي انتخابات چيه . ما يه برنامه هايي داريم و .... ( اندكي بوي گلد كويست مي داد صحبت هايش )

خب اين ها به چه كار مي‌آد . اينكه اين بار خاتمي هم  وارد كارزار مي شه چه توفيري در كل ماجرا ايجاد مي‌كنه.

اما داخل جلسه كمي تاقسمتي نيمه ابري. موسوي خويني ها هزا بار خودش را نفرين كرد كه چرا دعوت به اين جلسه منحوس را لبيك گفته و راس ساعت 6 اونجا حاضر شده . شنيدن يك سري حرف ها از زبان خود موسوي خويني ها دست كم هيچ نكته مثبتي كه نداشت خوبيش اين بود كه براي قطع اميد كامل از جريان به اصطلاح روشنفكري ديني ايران به جرات كامل مي رسيدي. موسوي خويني ها كه زبان متلك گو و حاضر جواب بودنش تا نيمي از جلسه متعجبم كرده بود ، اصول سفسطه را خيلي بهتر از يونانيان باستان مي‌دانست. عين متن سوال روزنامه نگاران را تكرار مي كرد درمقام پاسخ و فقط با اين توفير كه اين بار موسوي بود كه سوال مي كرد. (‌خدايي دراين بخش ماجرا از هاشمي رفسنجاني هم پيش افتاده )

خوشحال شدم كه از زبان خود موسوي شنيدم تسخير لانه جاسوسي جزو افتخارات فراموش نشدني شيخ بوده و  اينكه بي چون و چرا به ولايت فقيه التزام دارد. فهميدم  همانطور كه خيلي از ما شايد به دليل معيشت يا اندك اميدمان به امر روشنگري به جريان مطبوعات خوش بينيم ، خويني و امثال او هم به امر التزام هاي بي چون و چراشان . آخر هم نفهميدم كه شباهت مطبوعات با ولايت فقيه چيست  در امر التزام . كلام خويني پر بود از قياس هاي مع الفارق.

انتخابات شوراها  نزديك شده  و تلاش اصلاح طلبان براي فتح يك كرسي پرش به سوي قدرت وارد مرحله تازه اي شده است.  جامعه اما همان اجتماع ابتدايي بي آداب مدنيت. قدرت در سطح كلان آن همچنان دارد بي گدار به آب مي زند و كسي در اين ميان به شكاف ميان قدرت اجتماعي توده و قدت سياسي حاكميت نمي‌انديشد. گفتمان تازه اي لازم است . حالا با هر هزينه اي كه باشد .  شايد ادامه نه! گفتن به فعاليت در چارچوبي كه هيچش به دموكراسي و جمهوريت نمي ماند.

نوشته شده توسط آمنه شیرافکن در پنجشنبه ششم مهر 1385 |